De gekozen methode is de structurele methode, een van de meest gangbare methoden in het taalonderwijs van vandaag. Beginnend met communicatie, dialoog en oefening, verwerft de student een structureel mechanisme. Door bepaalde fasen te doorlopen – het presenteren van de basisstructuren, het memoriseren ervan, het consolideren en toepassen ervan in de vorm van structurele oefeningen, en het regelmatig hergebruiken ervan in verschillende situaties – bereikt de student het punt waarop hij/zij de structuren automatisch kan gebruiken met behulp van allerlei audiovisuele middelen.

De teksten werden gepresenteerd in de vorm van een dialoog met belangrijke kenmerken. De dialoog schetst een levendig beeld en bevat de basisstructuren die dienen als uitgangspunt voor oefeningen om het taalrepertoire te herhalen en geleidelijk uit te breiden.

Deze oefeningen dragen bij aan de schrijfvaardigheid van de leerling. Ze werden daarom aangeboden in de vorm van invuloefeningen die buiten de les moesten worden gemaakt, zodat de leerling naast luister- en spreekvaardigheid ook het vermogen ontwikkelt om te begrijpen en te schrijven.

Na elke les volgde een korte analyse van de grammaticale regels die in het onderwerp aan bod kwamen, zowel grammaticale als morfologische, om de leerling vertrouwd te maken met de grondbeginselen van de Arabische taal en correcte uitdrukking.